Group photo of attorneys

Udowodnienie urazu mózgu

Dostępny jest cały zbiór testów psychologicznych i fizjologicznych, które mogą ustalić miejsce, zakres i wagę upośledzenia każdej funkcji mózgu spowodowanej urazem głowy. Informacje o urazie mózgu dają również testy neuropsychologiczne, kliniczne, skany PET, SPECT i tomografia komputerowa.

Pęknięcia czaszki, utraty przytomności i/lub śpiączkę klasyfikuje się jako poważne urazy z widocznym upośledzeniem, które łatwo zweryfikować. Ponieważ poszkodowani ucierpieli urazy fizyczne, wynikające z nich upośledzenia łatwo przyjąć jako spowodowane pierwotnym uderzeniem. Inne przypadki trudniej udowodnić, gdyż objawy nie są widoczne ławie przysięgłych złożonej z ludzi, którzy nie znali normalnych funkcji życiowych powoda przed wypadkiem. Prawnik musi dokładnie znać i rozumieć objawy TBI, aby odpowiednio przedstawić przysięgłym sprawę roszczeń.

Niektóre fizjologiczne konsekwencje mogące wystąpić po urazie mózgu to zmniejszona kontrola mięśni, paraliż, słabość, ataki, utraty zmysłów i trudności z mówieniem i przełykaniem. Utrata zdolności motorycznych i słabość w ramieniu lub nodze po jednej stronie ciała znana jest jako niedowład połowiczy. Ewidentne są zła równowaga ciała, zmniejszona wytrzymałość, brak kontrolowanego poruszania ramionami, nogami oraz zła koordynacja ruchów. Ataki mogą wystąpić natychmiast lub dopiero miesiące później lub nawet lata po pierwotnej traumie. Atakiem jest wybuch nienormalnej energii elektrycznej w mózgu. Podczas ogólnych ataków lub silnych ataków motorycznych całe ciało sztywnieje. Utracie przytomności, nieregularnemu oddechowi, utracie kontroli nad funkcjami jelit cienkiego i grubego towarzyszą silne drgawki. Po odzyskaniu przytomności pacjent odczuwa ból i dezorientację. Drugą kategorią ataku są ataki znane jako motoryczne ataki ogniskowe lub częściowe, które objawiają się drgawkami lub skurczami. Pacjent pozostaje przytomny, lecz sprawia wrażenie zdekoncentrowanego. Często nie zdaje sobie sprawy z wystąpienia ataku.

W ślad za TBI idą kompletna utrata lub wzmocnione działanie wzroku, słuchu, smaku, dotyku i powonienia. Częste są również utrata czucia części ciała lub nadwrażliwość. Mogą również wystąpić podwójne widzenie, utrata postrzegania trójwymiarowego oraz niemożność widzenia z jednej strony ciała. Ma miejsce również niemożność czucia rąk i nóg.

Zmęczenie jest również bardzo częste we wczesnych stadiach po urazie. W wielu przypadkach można pomylić ten stan z brakiem motywacji, ponieważ pacjenci mają problemy z koncentracją i odczuwają senność. Kłopoty z mówieniem występują w związku z uszkodzeniem nerwu czaszkowego unerwiającego twarz. Słabość mięśni lub zmniejszona koordynacja mięśni narządów mowy są przyczyną dyzartrii, zaburzeń wymowy, która charakteryzuje się niewyraźną, powolną mową lub utratą umiejętności wysławiania się. Spokrewniony stan utrudnionego przełykania, niemożności połykania i właściwego przeżuwania da się zaobserwować, kiedy pacjent wyciąga szyję lub poruszając nią próbuje przełknąć. Ważne jest wtedy zapobieżenie uduszeniu się pacjenta i rozdrobnieniu pokarmu.

Zaburzenia snu są kolejnymi skutkami urazu. Zupełne odwrócenie przyzwyczajeń, potrzeba licznych drzemek i odpoczynku wraz z utratą kontroli nad jelitami cienkim i grubym są częstymi objawami. Uszkodzenia neurologiczne znacznie zakłóca sposób myślenia i pozyskiwania informacji. TBI zakłóca pamięć, koncentrację, organizację, planowanie i postrzeganie. Uwaga i koncentracja jest czymś, z czym wielu z nas dobrze sobie radzi. Uważamy i koncentrujemy się na zadaniu wykluczając wewnętrzne i zewnętrzne czynniki rozpraszające. Pacjenci, którzy przeżyli TBI często zmieniają temat rozmowy i mają kłopoty ze śledzeniem jednej myśli lub wątku. Najmniejsze odwrócenie uwagi powoduje utratę koncentracji kończąc się dezorientacją. Bez uwagi i koncentracji nie może zaistnieć proces uczenia się.

Znaczna dezorientacja po urazie głowy jest tak częsta, że lekarze pierwszej pomocy muszą ustalić, czy pacjent ma kontakt z otoczeniem. Nie znając dnia, miesiąca, roku, miejsca pobytu lub nie wiedząc, co się stało, pacjenci zadają pytania. Uporanie się z dezorientacją jest niezwykle frustrujące i prowadzi do jeszcze większej dezorientacji. Jako mechanizm obronny wprowadzenia racjonalności w swój byt, wielu pacjentów znajduje własne wyjaśnienie lub historię, łącząc niektóre fakty ze światem fantazji. Konfabulacja jest nie brakiem uporania się z rzeczywistością, lecz jest bardziej zbliżona z zaprzeczeniem jako mechanizmem obronnym. Pacjenci mają kłopoty z planowaniem znanym jako upośledzenie funkcji wykonawczej. Planowanie wymaga dobrej pamięci, uczenia się, osądu, uwagi i umiejętności organizacyjnych. Trudności w śledzeniu logicznych następstw, koncentracji lub utknięcie na jednym etapie lub czynności, potęguje frustrację. Zajmowanie się abstrakcyjnymi pojęciami jako dosłownymi faktami jest dodatkowo frustrujące.

Najważniejszą przeszkodą po urazie są utrata pamięci i upośledzenie. Zmniejszeniu ulega potencjał umysłu do odbierania, magazynowania i przywracania informacji. Utrata pamięci krótkotrwałej jest częstsza niż długotrwałej. Nie powinno się tego mylić z amnezją wsteczną, która jest niemożnością przywołania wydarzeń sprzed wypadku. Amnezja następcza jest niemożnością przypomnienia sobie wydarzeń, które nastąpiły od chwili wypadku.

Upośledzenie umiejętności komunikowania się, takie jak afazja, niemożność zrozumienia lub przypomnienia sobie najprostszych słów, spowodowane są uszkodzeniem komórek mózgowych, a nie fizyczną niemożnością mówienia. Pacjentom z problemami ze zrozumieniem stawia się diagnozę afazji czuciowej. Afazja ruchowa jest diagnozą problemów z zapamiętywaniem słów, nazywaniem przedmiotów lub artykułowaniem myśli.

Upośledzenie osądu występuje przy zaburzeniach myślenia abstrakcyjnego. Powiązanie bodźcami ma miejsce, kiedy mózg rozpoznaje i reaguje na przedmioty jedynie w bezpośrednim otoczeniu. Niemożliwe jest przeniesienie zadania do podobnej, lecz odmiennej sytuacji. Częste są trudności w interpretacji działań innych lub ich zaniechaniu. Osoby okazujące współczucie lub uwagę mogą zostać odebrane jako agresywne wobec pacjenta.

Urazy płatów czołowych można interpretować jako przyczynę otępienia, ponieważ ten obszar mózgu kontroluje impulsy, motywację i inicjację. Pacjentom należy przypominać i ponaglać ich w najprostszych zadaniach, takich jak codzienne czynności. Pomocne w zainicjowaniu czynności są regularna zachęta i sygnały wizualne.

Oprócz fizjologicznych skutków TBI, ograniczeniu ulega umiejętność zrozumienia uczuć i ich kontrolowania. W TBI przejawia się cała gama zachowań: poruszenie, depresja, frustracja, szybkie zmiany humoru i skrajne wahania nastrojów, nieczułość wobec innych, egocentryzm, napady złości, brak kontroli nad impulsem, utrata zahamowań, zmniejszone libido, nieodpowiednie wyrażanie seksualności oraz utrata samooceny. Wcześniej istniejące stany mogą zostać wzmocnione przez TBI.

Pacjenci cierpiący z powodu ciężkich obrażeń będą hospitalizowani i poddani rehabilitacji przez liczne zespoły specjalistów. Znając rolę tych zakładów opieki, ważne jest docenienie powagi i skali TBI. Formułując postulaty przed sądem nieodzowne jest wytłumaczenie zakresu upośledzenia, które musi znosić pacjent.

W sprawach dotyczących traumatycznego urazu mózgu (TBI) najważniejsze jest jak najszybsze zabezpieczenie dowodów, zbadanie zajścia oraz założenie sprawy o zaspokojenie roszczeń przed upłynięciem terminu narzuconego przez statut ograniczeń czasowych. Jeśli Ty lub ktoś z Twoich bliskich doznał traumatycznego urazu mózgu, zadzwoń do kancelarii prawnej Bellas & Wachowski pod numer (847) 823-9039 lub KLIKNIJ TUTAJ, ABY SIĘ Z NAMI SKONTAKTOWAĆ. Wstępna porada prawna jest bezpłatna. Nie zwlekaj! Jeśli masz uzasadnione roszczenia i przysługuje Ci odszkodowanie za odniesione obrażenia, wnieś pozew zanim upłynie termin narzucony przez statut ograniczeń czasowych.