Group photo of attorneys

Mecenas Wachowski wygrywa sprawę o podwójne ukaranie za to samo przestępstwo przed Sądem Najwyższym Stanu Illinois

gazety artykuł

By DANIEL C. VOCK

SPRINGFIELD — Sąd najwyższy Stanu Illinois w czwartek wstrzymał prokuratorów od wydania oskarżenia o zabójstwo wskutek niezachowania należytej ostrożności przeciwko motocykliście, lecz biuro prokuratora generalnego i tak nazwała to zwycięstwem. “Wygraliśmy wojnę, lecz przegraliśmy bitwę", powiedział adwokat generalny Gary S. Feinerman po ogłoszeniu wyroku. “Znaczenie ma naprawdę to, że sąd zgodził się na test na podwójne skazanie za to samo przestępstwo."

W opinii wydanej przez sędziego Thomasa L. Kilbride'a sąd uznał, że prokuratura Powiatu Lake nie może kontynuować sprawy zabójstwa wskutek niezachowania należytej ostrożności przeciwko oskarżonemu Mariuszowi Sienkiewiczowi, ponieważ już przyznał się do winy nieostrożnego kierowania pojazdem.

W lipcu 2000 roku Sienkiewicz jechał motocyklem z prędkością więcej niż 80 mil na godzinę na autostradzie nr 94 w kierunku północnym w miejscu, w którym dozwolona prędkość wynosiła 55 mil na godzinę.

Na zjeździe w Gurnee, Sienkiewicz zderzył się z furgonetką marki Ford Econoline. W wypadku zginęła Anna Jaruga, pasażerka motocyklu Sienkiewicza.

Policja wystawiła oskarżonemu mandat za nieostrożną jazdę, w którym odnotowano “zatrzymanie ruchu, brak użycia sygnału, kiedy to było konieczne, jazda po złym pasie ruchu [oraz] jazda z prędkością 80 mil na godzinę w miejscu, gdzie dozwolona jest prędkość 55 mil na godzinę."

Sienkiewicz przyznał się do winy, został skazany na sześć miesięcy pozbawienia wolności w zawieszeniu i 250 dolarów grzywny.

We wrześniu tego roku został oskarżony o spowodowanie zabójstwa Anny Jarugi. Oskarżony wniósł o odrzucenie zarzutów z powodu podwójnego ukarania za to samo przestępstwo. Sędzia oddalił wniosek, lecz ława przysięgłych z Drugiego Okręgowego Sądu Apelacyjnego zgodziła się z wnioskiem Sienkiewicza i podtrzymała złożenie apelacji. Wymiar sprawiedliwości zgodził się z argumentacją rewizji wyroku sądu z Elgin.

"Elementy nieostrożnej jazdy z konieczności zawarto w postępowaniu dowodowym oskarżenia o spowodowanie zabójstwa wskutek niezachowania należytej ostrożności. Co więcej, statut nieostrożnej jazdy nie zawiera żadnych elementów, które znajdują się w oskarżeniu o spowodowanie zabójstwa wskutek niezachowania należytej ostrożności", napisał Kilbride w opinii dla Sądu Najwyższego. "Tym samym nieostrożna jazda ma mniejszą wagę, w przestępstwie spowodowania zabójstwa w wyniku braku należytej ostrożności, a skazanie za pierwsze uniemożliwia oskarżenie za ostatnie z racji fundamentalnych zasad skazania drugi raz za to samo przestępstwo", kontynuował w opinii, którą przyjęto bez sprzeciwu.

Feinerman, adwokat generalny zaznaczył, że jego kancelaria wystąpiła w obronie testu używanego przez sąd do analizy podwójnego skazania za to samo przestępstwo.

Jak ma to miejsce w wielu przypadkach, kiedy Konstytucja Stanu Illinois powiela statuty prawne swojego federalnego odpowiednika, stanowy Sąd Najwyższy w typowy sposób powiązuje wykładnię klauzuli podwójnego skazania za to samo przestępstwo w stanowym statucie prawnym z wykładnią Piątej Poprawki Konstytucji Stanów Zjednoczonych.

W 1932 roku Sąd Najwyższy Stanów Zjednoczonych sporządził test „tych samych elementów" dla ustalenia okoliczności zastosowania podwójnego skazania za to samo przestępstwo. Sądy postulowały, że rząd nie może ścigać oskarżonych za ten sam czyn w ramach różnych statutów prawnych, chyba że każdy statut „wymaga dowodów dla osobnego czynu, których inny statut nie wymaga.” Blockburger przeciw Stanom Zjednoczonym Ameryki, 284 U.S. 299. "

Jednakże w 1990 roku federalny sąd najwyższy ogłosił nowy test „tego samego czynu”, bardziej skupiający się na czynie do udowodnienia przez władze stanowe, niż na elementach przestępstwa. Grady przeciw Corbinowi, 495 U.S. 508, 521-522.

Taka norma nie utrzymała się długo w sądach federalnych. Trzy lata później Sąd Najwyższy Stanów Zjednoczonych powrócił do testu użytego w sprawie Blockburgera. Stany Zjednoczone Ameryki przeciw Dixonowi, 509 U.S. 688, 704.

W Stanie Illinois, jak powiedział Feinerman, w sądach stanowych wciąż panuje zamieszanie, którą normę należy stosować. Stanowy sąd najwyższy poszedł w 1992 roku w ślady federalnego sądu najwyższego przyjmując test „tego samego czynu”, lecz sędziowie nigdy nie poszli w ślad swoich kolegów w Waszyngtonie i nie wycofali się ze stosowania tej reguły. Przynajmniej do minionego czwartku.

Feinerman pochwalił sąd najwyższy za powrócenie do testu ze sprawy Blockburgera, ponieważ „jest go łatwiej zastosować i jest wierniejszy Konstytucji."

Adwokat z Park Ridge, Piotr C. Wachowski, który reprezentował Sienkiewicza, powiedział że i tak przeanalizował sprawę klienta pod kątem testu Blockburgera. "W moim przypadku nie było różnicy. Właściwie, to pomogło", powiedział. Nie spodziewał się także, że część tego wyroku mogłaby urazić innych obrońców. Wachowski powiedział, że najważniejszym aspektem wyroku sądowego było rozstrzygnięcie, że nieostrożna jazda ma mniejszą wagę w przestępstwie spowodowania zabójstwa przez brak zachowania należytej ostrożności, ponieważ ta kwestia pozostawała „niewyjaśniona” – aż do czwartku. Całej sytuacji dałoby się uniknąć, jeśli prokuratura i policja porozumiały się lepiej ze sobą odnośnie wniesienia oskarżeń, dodał Wachowski.

Adwokat stanowy Powiatu Lake, Michael J. Waller, którego kancelaria wniosła oskarżenie o zabójstwo wskutek niezachowania należytej ostrożności, nazwał wyrok sądu „niefortunnym wynikiem sprawy”.

"To się nie zdarzy drugi raz", dodał. Waller powiedział, że zamieszanie zaczęło się w chwili wystawienia mandatu przez policję, podczas kiedy prokuratura wciąż prowadziła śledztwo w sprawie oskarżenia o spowodowanie zabójstwa wskutek braku zachowania należytej ostrożności. Od chwili wypadku prokuratura Powiatu Lake oraz policja ujednoliciły procedury w potencjalnych przypadkach takiego rodzaju zabójstw, a więc policja wstrzyma się z wystawianiem mandatów do chwili, kiedy prokuratura zadecyduje o wniesieniu innych oskarżeń, powiedział Weller. Powiedział, że grupa robocza złożona z komendantów jednostek policji i straży pożarnej oraz prokuratury zaproponowała sporządzenie wyjaśnień do wytycznych postępowania, co zawierałoby aktualizację protokołów dla spraw zabójstw — nie jako bezpośredni wynik sprawy Sienkiewicza. Waller powiedział, że jako prokurator zmaga się z tym problemem od 30 lat. Sprawa nazywa się Obywatele przeciw Mariuszowi Sienkiewiczowi, No. 93970.

W opinii Kilbride’a sąd najwyższy unieważnił wyrok sądu niższej instancji, ponieważ (jak argumentował adwokat powoda) powstała „sytuacja, w której lepiej wyjdziesz w wypadku samochodowym bez ubezpieczenia, niż z ubezpieczeniem minimalnym."

Dyskusja prawna skupiła się na tym, czy agencja ubezpieczeniowa napotkała na konflikt z Kodeksem Ubezpieczeniowym wymagającym od towarzystw ubezpieczeniowych wypłacenia tak wysokich odszkodowań nieubezpieczonym lub niewystarczająco ubezpieczonym kierowcom, jak za obrażenia cielesne. Klienci mogą uniknąć wyższych składek wyraźnie odmawiając dodatkowego ubezpieczenia. Kodeks Ubezpieczeniowy stwierdza, że w każdym wniosku o ubezpieczenie pojazdu „musi znaleźć się miejsce na wyraźną odmowę dodatkowego ubezpieczenia za nieubezpieczonych kierowców”. Bez podpisu posiadacza polisy w tym miejscu stosuje się wyższą stawkę ubezpieczeniową. 215 ILCS 5/143a-2(2).

W niniejszej sprawie agencja ubezpieczeniowa nie zawarła we wniosku klauzuli o akceptacji lub odrzuceniu. Zamiast tego użyła osobnego formularza. Zapewniała jednak, że te same warunki ubezpieczenia za nieubezpieczonych kierowców nie mają zastosowania w pozwach z tytułu niewystarczająco ubezpieczonych motocyklistów. Sąd najwyższy oddalił ten argument. „Interpretowaliśmy go wcześniej [Kodeks Samochodowy Stanu Illinois], żeby zastrzec, że którąkolwiek formę ubezpieczenia od nieubezpieczonych kierowców wybierze ubezpieczony, ubezpieczenie za niewystarczająco ubezpieczonych motocyklistów znajdzie się obligatoryjnie na tym samym poziomie. Dlatego [powód] argumentuje w oczywisty sposób, że te dwa rodzaje ubezpieczenia są nierozłącznie powiązane w statucie”, napisał Kilbride dla sądu. „Jeśli odrzucenie ubezpieczenia od nieubezpieczonego kierowcy jest nieważne wskutek braku zgodności z wymogami statutowymi, musi zostać wypłacone odszkodowanie zgodne z limitami ubezpieczenia od odpowiedzialności za obrażenia cielesne. Skoro ubezpieczenie od niewystarczająco limitów statutowych, jest obowiązkowe, wtedy odszkodowanie od niewystarczająco ubezpieczonych musi wynosić tyle, ile odszkodowanie za odpowiedzialność za obrażenia cielesne." Wyrok sądu oznacza, że wdowa kierowcy zabitego w wypadku przez inny pojazd prędzej otrzyma milion dolarów odszkodowania od towarzystwa ubezpieczeniowego niż 20 tysięcy. Vuong Y. Lee, etc. przeciw Towarzystwu Ubezpieczeniowemu John Deere Insurance Company, etc., et at, No. 95337.